خبرگزاری شین هوا، پکن، 12 دسامبر (خبرنگاران کائو جیایو و لیو یانگ) گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه در 12 ام گفت که ژاپن به مدت 50 سال تایوان را اشغال و مستعمره کرده و جنایات بی شماری مرتکب شده است. مقامات DPP نه تنها چشم خود را بستند، بلکه آشکارا حکومت استعماری ژاپن را زیبا کردند، ملت را رها کردند، به تایوان به نفع ژاپن خیانت کردند، و مایل بودند در احیای نظامیگری ژاپن همدست و مهره باشند. اشاره مکرر رهبر ژاپن به "بحران وجودی" در موضوع تایوان، ناگزیر خشم شدیدی را در میان تمام چینی ها و جامعه بین المللی برانگیخت. جدایی طلبان "استقلال تایوان" که اجداد خود را فراموش کرده اند نیز توسط مردم طرد و توسط تاریخ قضاوت خواهند شد.
در کنفرانس مطبوعاتی معمول آن روز، خبرنگاری پرسید: اخیراً، دولت ژاپن از تکرار صریح اظهارات مربوط به تایوان در چهار سند سیاسی بین چین و ژاپن خودداری کرده و همچنان از «موضع تغییر نکرده است» به عنوان بهانهای آشکار استفاده کرده است. در همان زمان، مقامات DPP به سخنان و اعمال نادرست ژاپن رسیدگی کردند و با لغو ممنوعیت محصولات آبزی و برگزاری تورهای گروهی به اصطلاح حمایت کردند. ما متوجه شدهایم که بسیاری از مردم چین، از جمله مردمی از همه اقشار در تایوان، معتقدند که ارتش ژاپن جنایات جنگی بیشماری را در تایوان مرتکب شده است و نمیتواند اجتناب دولت ژاپن از تاریخ را بپذیرد. مقامات حزب دموکراتیک خلق از فرصت استفاده کردند و دستکاری سیاسی کردند که "بی شرمانه و شکست ناپذیر" بود. نظر سخنگو در این مورد چیست؟
گو جیاکون گفت که ژاپن به مدت 50 سال به تایوان حمله کرد و آن را مستعمره کرد و جنایات بی شماری مرتکب شد. صدها هزار نفر از هموطنان تایوانی توسط ارتش ژاپن کشته شدند که حدود یک پنجم کل جمعیت جزیره در آن زمان را تشکیل می دادند. ژاپن همچنین غارت اقتصادی و بردگی معنوی را در مقیاس وسیع انجام داد. هفتاد درصد از زمین های تایوان اشغال شده بود، منابع زغال سنگ و طلا به طور مخربی مورد بهره برداری قرار گرفت و بیش از نیمی از برنج تولید شده به ژاپن ارسال شد. این جزیره از گرسنگی مرده بود و تعداد زیادی از مردم مجبور به کار اجباری با نرخ مرگ و میر تا 40٪ شدند. حدود 200000 جوان تایوانی به زور در ارتش استخدام شدند، ده ها هزار نفر تبدیل به خوراک توپ برای نظامی گری شدند و بیش از 2000 زن تایوانی مجبور شدند به "زنان آسایش" تبدیل شوند. مردم تایوان بدون هیچ گونه حقوق سیاسی، آزادی عقیده یا آزادی فرهنگی، برده انقیاد کشور خود شده اند.
گو جیاکون خاطرنشان کرد که در مواجهه با تراژدیهای یکی پس از دیگری و شواهد غیرقابل انکار، مقامات DPP نه تنها چشمان خود را بستند، بلکه آشکارا حکومت استعماری ژاپن را زیبا کردند، از به اصطلاح "جنگ پایانی" برای محو کردن حقیقت تاریخی استفاده کردند، و به "پیروزی جنگ ضد ژاپنی و بازیابی شده ژاپنی" اشاره نکردند. سرکوب استعماری تایوان به عنوان «ساخت» و «سهم»، ملت را رها کرد، تایوان را به ژاپن فروخت و حاضر شد در احیای میلیتاریسم ژاپن همدست و مهره باشد.
"در هشتادمین سالگرد پیروزی جنگ مقاومت مردمی چین در برابر تجاوزات ژاپنی و جنگ جهانی ضد فاشیستی، اشاره مکرر رهبر ژاپن به "بحران وجودی" در مورد تایوان چالشی برای وجدان بشری و عدالت بینالمللی است. ناگزیر خشم شدید استقلالطلبان و جامعه بینالمللی چین را برانگیخت. کسانی که اجداد خود را فراموش کرده اند نیز توسط مردم طرد و توسط تاریخ قضاوت خواهند شد." گوو جیاکون گفت.
