آژانس خبری Xinhua ، Lhasa ، 8 مه ، عنوان: Nagqu ، Tibet: بالاترین ارتفاع چین که هنوز در حال رشد است

آژانس خبری Xinhua گزارشگران لی جیان و لو دانینگ

نگاه کردن به NAGQU از ارتفاع زیاد ، چمنزار وسیع مانند یک نقاشی است. فقط وقتی در این شهر گسترش یابد ، دید می تواند دارای یک حس سه بعدی باشد.

NARQU ، واقع در قسمت شمالی منطقه خودمختار تبت ، پس از رودخانه ناک ، شاخه ای از رودخانه نوجیانگ فوقانی در قلمرو آن نامگذاری شده است. همچنین زادگاه بسیاری از رودخانه های بزرگ است. این بالاترین شهر سطح بخشدار در چین است.

ده میلیون سال پیش ، تحت فشار صفحات آسیا-اروپایی و هندی ، فلات چینگه-تیب به سرعت افزایش یافت. امروز ، این سرزمین با ارتفاع متوسط ​​بیش از 4000 متر هر سال افزایش می یابد.

از Lhasa ، صعود به تپه ، عبور از کوه Nianqing Tanggula ، و سپس به Naqu. در تپه نه چندان دور از شهر ، یک لوح سنگی با کلمات "بالاترین ارتفاع چین" در سطح شهر ایستاده است ، با این شکل 4510 متری به خصوص چشم نواز است.

NARQU دارای تعداد زیادی از ارتفاع زیاد "بیشتر" است: بالاترین ارتفاعات کشور در کشور من - شهرستان شوانگو ، بزرگترین یخچال در جهان در جغرافیایی های کم و متوسط ​​- یخچال پوروانگری ، و بالاترین دریاچه آب شیرین جهان - دریاچه کونا ... میزان اکسیژن هوای ناگک تنها نیمی از سطح دریا است ، میانگین متوسط ​​سالانه زیر صفر درجه سانتیگراد ، رطوبت نسبی سالانه حدود 50 ٪ است ، متوسط ​​روزهای بادی سالانه بیش از 100 روز است ، و نقطه جوش آب جوش در حدود 85 درجه سانتیگراد است ... هوای سرد قبل از گرم شدن حفره بینی به حفره ریه می رسد. به دلیل کمبود اکسیژن ، خبرنگار فقط می تواند به شدت نفس بکشد. پس از پیاده روی برای چند متر ، ضربان قلب که توسط ساعت هوشمند نمایش داده می شود ، بیش از 120 بار در دقیقه افزایش یافته است.

به دلیل کمبود اکسیژن ، لب مردم به رنگ بنفش قرمز می شود. غذای بسته بندی شده پلاستیکی مانند ماهی های پفکر وحشت زده گرد و در حال گسترش است. به دلیل احتراق کافی سوخت ، وسایل نقلیه و سایر ماشین آلات ساختمانی اغلب اعتصاب می کنند.

حتی درختان "دلهره آور" هستند. در اینجا ، خاک یخ زده ضخیم است و نهال ها ریشه زدن آن دشوار است. Nagqu زمانی تنها شهر سطح بخشدار در کشور من بدون سبز شدن درخت بود.

پس از سالها کار سخت ، NAGQU با موفقیت به فضای سبز شهری دست یافت و به تاریخ "بدون درخت و بدون درخت" پایان داد.

اکنون ، در جاده های اصلی ، پارک ها ، میادین ، ​​آستان ساکنان و پایه های آزمایشگاهی مهد کودک در شهر ، بید های کوهستانی ، جوانه ها و گلدان های دریایی ریشه گرفته و جوانه زده اند و به شهر اضافه می کنند. در خیابان های شهری ، یک علامت تبلیغاتی وجود دارد که می خواند "ترویج کاشت کاشت درختان در شهرهای با ارتفاع بالا و از بین بردن شکاف در کاشت درختان در شهرهای ناک" ، و گفت که مبارزات این شهر برای تحول سبز است.

ظهور جنگل ها در شهر حس بصری لایه بندی را غنی می کند. شاخه هایی که در باد می چرخند ، همراه با ساختمانهای مبهم و عایق ، این شهر را در چمنزارهای وسیع شمالی تبت قرار می دهند که سه بعدی و پر جنب و جوش تر است.

با سقوط شب ، در میدان قدرت الهی تایمز ، موسیقی رقص گوژوانگ با قدم در حال پخش است و چهره های مردم پر از لبخندهای با اعتماد به نفس است. در فاصله شهر ، آنتلوپ تبت پراکنده شروع به جمع آوری و سوار شدن در جاده برای مهاجرت و به دنیا آوردن فرزندان کرد.

با تلاش نسل ها ، NAGQU به طور مداوم امید جدید را پرورش می دهد. (پایان)